Eski tarz

The Economist makaleleri neden imzasız?

Çoğu gazetecinin tersine ilk dergicilik çalışmasına Ortaokul yıllarında katılmış biriyim. Okulumuzda “Geleceğin Işıkları” adlı bir dergi çıkarmış ve küçük yaşımıza rağmen derginin muhalif duruşu ve eleştirel içeriğiyle tüm idarecilerin sevgi ve desteğini kazanmıştık. Fakat dergiyi hazırlarken kimi sorunlarla da karşılaşıyorduk. Mesela görev verdiğimiz kişiler yazıları yazmıyor ya da beceremiyordu. Biz de bu yazıları birkaç kişi yazıyor, imza olarak da diğer arkadaşların ismini atıyorduk.

Anlaşılan benzer bir teknik bu yıl 170. yılını kutlanan The Economist’te de uygulanmış. Kibirli ve azarlayıcı yazım tarzıyla öne çıkan bu derginin imzasız yayınlanmasının ana nedeni bana oldukça komik geldi. 2 Eylül 1843’te James Wilson’un editörlüğünde kurulan derginin hiçbir yazarı yokmuş. Wilson derginin tüm içeriğini kendisi yazıyormuş ve büyük bir yazı işleri kadrosu olduğu izlenimini vermeye çalışmış.

Tabi zaman içinde bu taktik bir avantaja dönüşmüş. Dergi geniş editör ve muhabir kadrosuna neredeyse sınırsız bir söz hakkı sağlarken, isim isim eleştirilme ve hedef gösterilme ihtimalini de ortadan kaldırmış. Bu da derginin cesaretli ve fütursuz yayın anlayışını iyi ortaya çıkarıyor.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s